What does the Bible say about dinosaurs? Are there dinosaurs in the Bible?



What does the Bible say about dinosaurs?

Are there dinosaurs in the Bible?

The Bible does mention dinosaurs, though it never actually uses the word “dinosaur.” Instead, it uses the Hebrew word tanniyn, which is translated a few different ways in our English Bibles. Sometimes it’s “sea monster,” and sometimes it’s “serpent.” It is most commonly translated “dragon.” The tanniyn appear to have been some sort of giant reptile. These creatures are mentioned nearly thirty times in the Old Testament and were found both on land and in the water.

In addition to mentioning these giant reptiles, the Bible describes a couple of creatures in such a way that some scholars believe the writers may have been describing dinosaurs. The behemoth is said to be the mightiest of all God’s creatures, a giant whose tail is likened to a cedar tree (Job 40:15). Some scholars have tried to identify the behemoth as either an elephant or a hippopotamus. Others point out that elephants and hippopotamuses have very thin tails, nothing comparable to a cedar tree. Dinosaurs like the brachiosaurus and the diplodocus, on the other hand, had huge tails which could easily be compared to a cedar tree.

Nearly every ancient civilization has some sort of art depicting giant reptilian creatures. Petroglyphs, artifacts, and even little clay figurines found in North America resemble modern depictions of dinosaurs. Rock carvings in South America depict men riding diplodocus-like creatures and, amazingly, bear the familiar images of triceratops-like, pterodactyl-like, and tyrannosaurus rex-like creatures. Roman mosaics, Mayan pottery, and Babylonian city walls all testify to man’s trans-cultural, geographically unbounded fascination with these creatures. Sober accounts like those of Marco Polo’s Il Milione mingle with fantastic tales of treasure-hoarding beasts. In addition to the substantial amount of anthropic and historical evidences for the coexistence of dinosaurs and man, there are physical evidences, like the fossilized footprints of humans and dinosaurs found together at places in North America and West-Central Asia.


Ken Ham, The Great Dinosaur Mystery Solved! A Biblical View of These Amazing Creatures, MASTER BOOKS / 2000 / PAPERBACK


Η ηλικία της Γης: Η αναξιοπιστία της Επιστήμης & η δικαίωση της Αγίας Γραφής – Ραδιοχρονολόγηση



Η ηλικία της Γης:

Η αναξιοπιστία της Επιστήμης & η δικαίωση

της Αγίας Γραφής






Οι ραδιομετρικές μέθοδοι χρονολόγησης στηρίζονται στα ραδιενεργά στοιχεία, που περιέχονται στα ευρήματα (πετρώματα, απολιθώματα). Ανάλογα με τα ραδιενεργά αυτά στοιχεία έχουμε 4 ραδιομετρικές μεθόδους. Όλες οι μέθοδοι στηρίζονται σε δεδομένα μη αποδείξιμα, που λειτουργούν ως αξιώματα των μαθηματικών. Θεωρούνται ότι έτσι είναι, επειδή διαφορετικά δεν μπορούν να προχωρήσουν αυτές οι μέθοδοι χρονολόγησης και οδηγούνται οι επιστήμονες σε αδιέξοδο. Συγκεκριμένα:

1.Επειδή ο ρυθμός διάσπασης των ραδιενεργών στοιχείων στις σύγχρονες μετρήσεις είναι σταθερός, θεωρείται ότι πάντοτε αυτός ο ρυθμός ήταν σταθερός. Διαφορετικά δεν μπορεί να γίνει χρονολόγηση.
Αυτό όμως αποδείχθηκε ότι δεν είναι σωστό. Ορισμένοι εξωτερικοί παράγοντες παρεμβαίνουν και αλλάζει ο ρυθμός διάσπασης. Η πυρηνική βιομηχανία πλέον στηρίζεται στην επιτάχυνση του ρυθμού διάσπασης με εμπλουτισμό ουρανίου. Αυτός ο εμπλουτισμός αποδείχθηκε ότι γίνεται και με φυσικό τρόπο, αλλάζοντας το φυσικό ρυθμό διάσπασης και ανατρέποντας τις χρονολογήσεις εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων χρόνων, κατεβάζοντάς τες σε μερικές χιλιάδες χρόνια.

2.Για να γίνει δυνατή η χρονολόγηση θεωρείται ότι αρχικά η συγκέντρωση των ραδιενεργών ουσιών στο εύρημα ήταν μηδενική. Αυτό όμως είναι αυθαίρετο, δεν αποδείχθηκε ποτέ και ούτε είναι δυνατό να αποδειχθεί ποτέ, όπως τονίζει ο αστρονόμος Άλλαν Γ. Σάνταζ στο βιβλίο “Επιστημονικό Έτος” του 1968. Γιατί; Γιατί κανένας αστροφυσικός δεν ήταν παρών στην δημιουργία τους. Και ο καθηγητής της Μεταλλουργίας Μέλβιν Α. Κουκ είναι κατηγορηματικός: “Ατυχώς, μόνο υποθέσεις μπορεί να κάνει κανείς για αυτές τις συγκεντρώσεις ραδιενεργών Continue reading “Η ηλικία της Γης: Η αναξιοπιστία της Επιστήμης & η δικαίωση της Αγίας Γραφής – Ραδιοχρονολόγηση”

Saint Paisios of Mount Athos, Greece (+1994): The false evolution, the temptation of atheism when he was 11 years old and the appearance of Jesus Christ to him





Saint Paisios of Mount Athos, Greece (+1994): The false evolution, the temptation of atheism when he was 11 years old and the appearance of Jesus Christ to him

From the age of eleven [says Saint Paisios], I would read the lives of the Saints, I would fast and keep vigil. My older brother would take the books and hide them, but that didn’t stop me. I would just go into the forest and keep reading there.

Later, when I was fifteen, a friend of my brother named Costas told my brother, “I’ll make him willingly give up all this nonesense.” He came and explained to me Darwin’s theory of evolution. I was shaken by this, and I said, “I’ll go and pray, and, if Christ is God, He’ll appear to me so that I’ll believe. I’ll see a shadow, hear a voice—He will show me a sign.” That’s all I could come up with at the time.

So, I went and began to pray and make prostrations for hours; but nothing happened. Eventually I stopped in a state of exhaustion. Then something Costas had said came to mind: “I accept that Christ is an important man,” he had told me, “righteous and virtuous, Who was hated out of envy for His virtue and condemned by His countrymen.” I thought to myself, “since that’s how Christ was, even if He was only a man, He deserves my love, obedience, and self-sacrifice. I don’t want paradise; I don’t want anything. It is worth making every sacrifice for the sake of His holiness and kindness.”

God was waiting to see how I would deal with this temptation. After this, Christ Himself appeared to me in a great light. He was visible from the waist up. He looked at me with tremendous love and said, “I am the resurrection, and the life; he that believeth in Me, even if he dies, he shall live” (Jn. 11:25). He was holding the Gospel in His left hand, open to the page where the same words were written.

With this event, the uncertainties that had troubled my soul were overcome, and in divine grace I came to know Christ as true God and Savior of the world. I was convinced of the truth of the God-man, not by men or books, but by the very Lord Himself, who revealed Himself to me even at this young age. Firmly established in faith, I thought to myself, “Come back now, Costas, if you want, and we’ll have a talk.”


Saint Paisios of Mount Athos by Hieromonk Isaac

Δόγμα & Επιστήμη – Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ, Φυσικός



Δόγμα και Επιστήμη

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ, Φυσικός

Σημειώνει καί ὁ Ν. Κατσάνος, Καθηγητής Φυσικοχημείας τοῦ Παν/μίου Πατρῶν:

«Ἡ φυσική Ἐπιστήμη στηρίζεται μέν στήν αὐστηρή ἀνθρώπινη λογική, ἀλλά ὄχι πάντοτε στήν κοινή λογική, μέ τήν ὁποία καί τά δικά της συμπεράσματα πολλές φορές ἔρχονται σέ ἀντίθεσι. Νά ἕνα παράδειγμα. Παίρνω ἕνα μολύβι. Τό ζυγίζω και βρίσκω ὅτι ἡ μᾶζα του εἶναι ἔστω 10 γραμμάρια, μετρῶ δέ καί τό μῆκος του μέ ἕνα ὑποδεκάμετρο και τό βρίσκω ἔστω 15 ἑκ.. Ἄν στό ἴδιο αὐτό μολύβι κάνη ἀνάλογες μετρήσεις ἕνας ἄλλος παρατηρητής, ὁ ὁποῖος δέν μένει ἀκίνητος ὡς πρός τό μολύβι, ἀλλά περπατάει μέ σταθερό βῆμα παράλληλα πρός αὐτό ἤ περνάει μέ ἕνα ποδήλατο μέ σταθερή ταχύτητα, θά βρῆ τήν ἴδια μᾶζα καί τό ἴδιο μῆκος γιά τό μολύβι; Ἡ κοινή λογική λέει ναί. Γιατί; Μά εἶναι αὐτονόητο! Καί, ὅμως, ἡ Ἐπιστήμη τῆς φυσικῆς λέει ὄχι. Ὁ κινούμενος παρατηρητής θά βρῆ μεγαλύτερη μᾶζα καί μικρότερο μῆκος. Καί ποιό ἀπό τά δύο εἶναι τό σωστό; Καί τά δύο εἶναι σωστά. Ἐδῶ πρέπει νά βιασθῶ νά ἐξηγήσω, πρίν μέ πάρετε γιά τρελλό. Ἡ μᾶζα καί τό μῆκος κάθε σώματος εἶναι δύο ἰδιότητες, πού τό μέγεθος τους ἐξαρτᾶται ἀπό τό ἄν ὁ παρατηρητής, πού τά μετράει, εἶναι ἀκίνητος ὡς πρός τό σῶμα ἤ κινῆται ὡς πρός αὐτό. Καί μάλιστα, μέ ὅσο μεγαλύτερη ταχύτητα κινεῖται ὁ παρατηρητής, τόσο μεγαλύτερη μᾶζα καί τόσο μικρότερο μῆκος βρίσκει. Καί αὐτό συμβαίνει μέχρι πότε; Μέχρις ὅτου ἡ ταχύτητα τοῦ παρατηρητῆ πλησιάσει τήν ταχύτητα τοῦ φωτός, 300.000 χλμ. τό δευτερόλεπτο. Ἄν τρέχη π.χ. μέ τά 9/10 τῆς ταχύτητος αὐτῆς, ἡ μάζα τοῦ σώματος γίνεται περίπου διπλάσια καί τό μῆκος του περίπου τό μισό. Κί ἄν ὁ παρατηρητής τρέχη μέ τήν ταχύτητα τοῦ φωτός; Ἄ, ὄχι. Αὐτή τήν ταχύτητα δέν μπορεῖ ποτέ νά τή φθάση. Κι ἄν τήν πλησιάση πάρα πολύ; Τότε ἡ μᾶζα τοῦ μολυβιοῦ τήν ὁποία θά μετράη, θά πλησιάζη τό ἄπειρο καί τό μῆκος τοῦ μολυβιοῦ θά πλησιάζη τό μηδέν. Δηλαδή, θά ἔχουμε ἕνα μολύβι ἄπειρης μάζας καί ἀόρατο, ἀφοῦ δέν θά ἔχη καθόλου μῆκος. Ἐρωτῶ· Εἶναι τά συμπεράσματα τῆς φυσικῆς αὐτονόητα; Ὄχι, βέβαια. Τά ἀπορρίπτει ἡ κοινή λογική, ἐπειδή δέν συμβιβάζονται μαζί της; Καί πάλι ὄχι. Γιατί, λοιπόν, δέν ἀπορρίπτει τήν ἰδέα ἑνός ἀόρατου μολυβιοῦ μέ ἄπειρη μᾶζα καί ἀπορρίπτει τήν ἰδέα ἑνός ἀόρατου καί ἄπειρου Θεοῦ;

Θά μοῦ πῆτε: παρατηροῦνται ποτέ τέτοια φαινόμενα; Στήν καθημερινή ζωή ὄχι, ἀλλά αὐτό γιατί ἡ ταχύτητα τοῦ φωτός εἶναι πολύ μεγάλη. Παρατηροῦνται, ὅμως, στά σωματίδια, τά ὁποῖα ἐκπέμπουν τά ραδιενεργά ὑλικά. Ἄν ἡ ταχύτητα τοῦ φωτός ἦταν μικρότερη, π.χ. 100 χιλιόμετρα τήν ὥρα, θά βλέπαμε τέτοια φαινόμενα κάθε μέρα.

Θά μποροῦσε κανείς νά βρῆ πολλά τέτοια παραδείγματα ἀπό τή φυσική, πού ἔρχονται σέ ἀντίθεσι μέ τήν κοινή λογική, ὅπως ἡ διαστολή τοῦ χρόνου, ὁ ὁποῖος κυλάει τόσο ἀργά, ὅταν ὁ παρατηρητής πλησιάζη τήν ταχύτητα τοῦ φωτός, ὥστε τά φαινόμενα διαρκοῦν αἰωνίως. Εἶναι αὐτό αὐτονόητο καί σύμφωνο μέ τήν κοινή λογική; Ὄχι, βέβαια. Καί, ὅμως, δέν ἀπορρίπτεται μέ τήν κοινή λογική ἕνας αἰώνιος Θεός;»(περ. Ακ, Ἀπ ᾽93, 109).

° Σέ σύντομη ὁμιλία του, ἐπίσης, πού ἔγινε στή Χριστ. Ἑστία Πατρῶν τήν 23/11/85 ἀνέφερε: «Οἱ ἀρνητές τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ χρησιμοποιοῦν πολλές φορές ἐπιχειρήματα, πού θεωροῦνται αὐτονόητα, γιατί στηρίζονται στήν ἁπλῆ κοινή λογική. Ἀκοῦστε μερικά παραδείγματα. Ὁ Θεός, πού εἶναι τό ὑπέρτατο Ὄν, εἶναι δυνατόν νά εἶναι ἄπειρος καί συγχρόνως ἀόρατος; Εἶναι δυνατόν νά εἶναι αἰώνιος, δηλαδή νά μήν ὑπόκηται στό φυσικό μέγεθος, πού λέγεται χρόνος; Εἶναι δυνατόν Continue reading “Δόγμα & Επιστήμη – Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ, Φυσικός”

Indescribable God – Louie Giglio ╰⊰¸¸.•¨* ORTHODOX HEART – GOD & SCIENCE



Indescribable God – Louie Giglio


Τι λέει η Βίβλος για την ύπαρξη εξωγήινων; – Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος της Αθήνας (+1989)



Τι λέει η Βίβλος για την ύπαρξη εξωγήινων;

Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος της Αθήνας (+1989)

Ο Χριστός λέει στο Ιωάννη 10, 16: “Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης”. Εχω και άλλα πρόβατα, τα οποία δεν είναι από αυτήν την μάνδραν.

Αυτό μέχρι σήμερα το εξηγούμε ότι εννοεί τους εθνικούς, τους εκτός της αυλής του Ισραήλ. Αν βρεθούν εξωγήινοι σε άλλους πλανήτες, θα πούμε ότι ο Κύριος προφητικώς το είπε και για εκείνους.

Από το βιβλίο: Αρχιμ. Επιφανίου Θεοδωροπούλου, Τρέφοντας το Λαό του Θεού, Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (τηλ. 2108220542, 6978461846), Σταμάτα 2017)


Βίβλος & εξωγήινοι – Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ, Φυσικός



Βίβλος & εξωγήινοι

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ, Φυσικός


Αν  υπάρχουν εξωγήινοι, δεν δημιουργούν κανένα απολύτως πρόβλημα στη Βίβλο. Λένε πολλοί: “Α! Θα καταρριφθεί ή Βίβλος! Κι όμως, καθόλου δεν καταρρίπτεται! Για τον απλούστατο λόγο ότι επειδή άπευθύνεται στον άνθρωπο πού κατοικεί στη γη είναι κατ’ άνάγκην άνθρωπογεωκεντρική. Και ακριβώς επειδή δεν άφορα τη σωτηρία του ανθρώπου ή ύπαρξη των εξωγήινων, δεν αναφέρει ή Βίβλος τίποτε για την ύπαρξη τους, κατά τον ίδιο λόγο για τον όποιο δεν αναφέρει τίποτε καί για πλήθος άλλων επιστημονικών θεμάτων, π.χ. για τις μαύρες τρύπες.

Άλλα και δεν υπάρχει ούτε ένα χωρίο στην Αγ. Γραφή πού να αποκλείει την ύπαρξη εξωγήινων. Αν υποτεθεί, τώρα, ότι αποδειχθεί ή ϋπαρξη εξωγήινων λογικών όντων, τότε, όπως επισημαίνει ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, θα τα εντάξουμε στο χωρίο 8, 38-39 της προς Ρωμαίους Επιστολής του Αποστόλου Παύλου πού λέει ότι τίποτε δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού, ούτε μέλλοντα ούτε τωρινά ούτε ύψωμα ούτε βάθος ούτε άγγελοι κ.λπ., ούτε οποιαδήποτε τυχόν άλλη δημιουργία («κτίσις τις ετέρα»).

Λοιπόν, αν αποδειχθεί ή ύπαρξη εξωγήινων, τότε θα τους εντάξουμε σ’ αυτό το χωρίο καί θα ποϋμε ότι αυτό δεν είναι πλέον ένα σχήμα υπερβολής, αλλά μια πιστοποίηση καί της Αγίας Γραφής για την ύπαρξη τους.

Από το βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Πίστι και Λογική, Εκδόσεις Μανώλη Μελινού, Αθήνα 2002 (τηλ. 2108220542, 6978461846)