A former evolutionist: Dr John Sanford, Ph.D. (University of Wisconsin), USA

Dr John Sanford, Ph.D.

(University of Wisconsin)

Biography

Dr John Sanford, A Cornell University Professor for more than 25 years, John has been semi-retired since 1998. His Ph.D. was in plant breeding and plant genetics. While a professor at Cornell, John has trained graduate students and conducted genetic research at the New York State Agricultural Experiment Station in Geneva, NY. During this time, John bred new crop varieties using conventional breeding and then became heavily involved in the newly-emerging field of plant genetic engineering. John has published over 80 scientific publications and has been granted over 30 patents. His most significant scientific contributions involve three inventions, the biolistic (“gene gun”) process, pathogen-derived resistance, and genetic immunization. A large fraction of the transgenic crops (in terms of numbers and acreage) grown in the world today were genetically engineered using the gene gun technology developed by John and his collaborators. John also started two biotech enterprises derived from his research, Biolistics, Inc., and Sanford Scientific, Inc. John still holds a position at Cornell (Courtesy Associate Professor), but has largely retired from Cornell and has started a small non-profit organization, Feed My Sheep Foundation.

A scientific convert to six-day creation, his groundbreaking new book Genetic Entropy and the Mystery of the Genome demonstrates why human DNA is inexorably deteriorating at an alarming rate, thus cannot be millions of years old.

Interview

Review of Genetic Entropy

Further confirmation of genetic entropy

Refutation of critic

Source:

https://creation.com/john-sanford

Τι λέει η Βίβλος περί των δεινοσαύρων; Υπάρχουν δεινόσαυροι στην Βίβλο;

http://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

db0r62x-4bc43afe-ada8-43b6-9cdf-5d3b29030f06.jpg

Τι λέει η Βίβλος περί των δεινοσαύρων;

Υπάρχουν δεινόσαυροι στην Βίβλο;

Η Βίβλος αναφέρει τους δεινοσαύρους χωρίς να χρησιμοποιεί την λέξη “δεινόσαυρος.” Αντί αυτού, χρησιμοποιεί την εβραϊκή λέξη tanniyn . Η λέξη tanniyn είναι μεταφρασμένη μερικές φορές με διαφορετικό τρόπο στις αγγλικές Βίβλους. Μερικές φορές είναι “θαλάσσιο τέρας,” μερικές φορές “όφις.” Συχνότερα είναι μεταφρασμένη ως “δράκος.” Αυτό το tanniyn φαίνεται ότι είναι κάποιο είδος γιγάντιου ερπετού. Αυτά τα πλάσματα αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη περίπου τριάντα φορές, και βρίσκονται εξίσου και στο νερό και στην ξηρά.

Σχετικά με αυτή την αναφορά αυτών των γιγάντιων ερπετών σχεδόν τριάντα φορές στην Παλαιά Διαθήκη, η Βίβλος περιγράφει μερικά πλάσματα κατά τέτοιον τρόπο, ώστε μερικοί μελετητές πιστεύουν ότι οι συγγραφείς ίσως περιγράφουν τους δεινοσαύρους. Το Behemoth προαναφέρεται ότι ήταν το πιο μεγάλο απ’ όλα τα πλάσματα του Θεού, γίγαντας του οποίου η ουρά ήταν όμοιο με το δέντρο κέδρος (Ιώβ 40, 15-24). Μερικοί μελετητές προσπάθησαν να ταυτοποιήσουν το Behemoth ως έναν ελέφαντα ή ιπποπόταμο. Άλλοι επισημαίνουν γι΄αυτό ότι ο ελέφαντας και ο ιπποπόταμος έχουν πάρα πολύ λεπτή ουρά, τίποτα όμοιο με το κέδρινο δένδρο. Δεινόσαυροι όπως ο Brachiosurus και o Diplodocus από την άλλη είχαν τεράστια ουρά η οποία μπορεί εύκολα να συγκριθεί με το κέδρινο δένδρο.

Σχεδόν κάθε αρχαίος πολιτισμός είχε κάποιο είδος τέχνης η οποία απεικονίζει γιγάντια ερπετά. Ανάγλυφα σε βράχο, τεχνουργήματα ακόμη και πήλινα αγαλματάκια που βρέθηκαν στην βόρεια Αμερική μοιάζουν με την μοντέρνα απεικόνιση των δεινοσαύρων. Βραχώδη κομψοτέχνημα στην νότια Αμερική απεικονίζει ανθρώπους οι οποίοι ιππεύουν πλάσματα που μοιάζουν με Diplodocus και καταπληκτικά είναι όμοιοι με πλάσματα όπως οι τρικέρατοι δεινόσαυροι-, ο πτεροδάκτυλος – και ο τυραννόσαυρος. Τα Ρωμαϊκά μωσαϊκά, η κεραμική των Μάγια, και οι τοίχοι της πόλεως Βαβυλωνίας όλα μαρτυρούν περί της διαπολιτιστικής, γεωγραφικά απεριόριστης γοητείας αυτών των πλασμάτων. Νηφάλια περιγραφή όπως αυτή του Μάρκο Πόλο στο Il Milione ανακατώνεται με φανταστικές ιστορίες στις οποίες τα τέρατα φυλάσσουν θησαυρό. Σύγχρονες αναφορές για αυτά τα πράγματα υπάρχουν και σήμερα, αν και τις μελετούν και θεωρούν με μεγάλο σκεπτικισμό.

Ως συμπλήρωση στην ουσιώδη ποσότητα των ανθρώπινων και ιστορικών αποδείξεων για την συνύπαρξη των ανθρώπων και δεινοσαύρων, υπάρχουν και άλλες φυσικές αποδείξεις, όπως απολιθωμένα ανθρώπινα ίχνη και ίχνη δεινοσαύρων που βρέθηκαν μαζί στην βόρεια Αμερική και στην δυτική –κεντρική Ασία.

Πηγή:

Ken Ham, The Great Dinosaur Mystery Solved! A Biblical View of These Amazing Creatures, MASTER BOOKS / 2000 / PAPERBACK

 

A former evolutionist: Dr Jon Ahlquist B.S., M.S., Ph.D. Molecular biologist, ornithologist and artist, USA

Dr Jon Ahlquist B.S., M.S., Ph.D.

Molecular biologist, ornithologist and artist, USA

Ahlquist

Dr Ahlquist’s degrees are all in biology: B.S. (Cornell University), M.S., Ph.D. (Yale University), specializing in ornithology and molecular phylogenetics. A former evolutionist, he taught and researched at Yale, then held professorships at Ohio University, the University of Louisville (Kentucky), and several South Carolina universities. The subjects he taught while still an evolutionist include: comparative vertebrate anatomy, avian biology, mammalogy, animal ecology, conservation biology, principles of systematic biology, systematic zoology, molecular evolu­tion, and molecular systematics. In 1991, he and his frequent collaborator Dr Charles Sibley (1917–1998), formerly of Yale University, published Phylogeny and Classification of Birds, which presented a new and subse­quently very influential phylogeny (evolutionary history) for birds. Known as the Sibley–Ahlquist taxonomy, it was based on DNA-DNA hybridi­zation techniques. He is author or co-author of 62 scientific publications. He subsequently became a creationist and is now retired—see Wieland, M., Convert to creation (interview with Dr Ahlquist), Creation 40(3):36–39, 2018.

Articles

Source:

https://creation.com/ahlquist

Convert to Creation – Margaret Wieland interviews bird expert and former renowned evolutionist Dr Jon Ahlquist

Convert to Creation

Margaret Wieland interviews bird expert and former renowned evolutionist Dr Jon Ahlquist

Ahlquist
Dr Jon Ahlquist

Dr Jon Ahlquist is a molecular biologist, ornithologist and artist who before his retirement specialized in molecular phylogenetics. With a B.S. from Cornell University, and an M.S. and Ph.D. from Yale University (all in biology) he subsequently taught and researched at Yale. He then held professorships at Ohio University, the University of Louisville (Kentucky), and several South Carolina universities. The subjects he taught include: ornithology, comparative vertebrate anatomy, avian biology, mammalogy, animal ecology, conservation biology, principles of systematic biology, systematic zoology, molecular evolution, and molecular systematics. In 1991, he and his frequent collaborator Dr Charles Sibley (1917–1998), formerly of Yale University, published Phylogeny and Classification of Birds, which presented a new and subsequently very influential phylogeny (evolutionary history) for birds. Known as the Sibley–Ahlquist taxonomy, it was based on DNA-DNA hybridization techniques. He is author or co-author of 62 scientific publications.


Night-Heron
Fig. 1: Jon at work on his painting of a Night Heron

It has been said, “If there is one word that makes creative people different from others, it is the word complexity”1—a fitting comment on Dr Jon Ahlquist, whose life has so many fascinating details, they far exceeded the available space.

Early life

Born in 1944 to American offspring of Finnish refugees, Jon’s early life was one of stability grounded in a strong Lutheran faith. His parents gave him a King James Bible for his seventh birthday. A prodigious reader, Jon was determined to read it right through, though “it was not easy going for a kid.”

At around eight years old, Jon made a personal commitment to Christ:

It was in the basement Sunday school of our Lutheran Church; we were watching a movie about the life of Christ. I was taught a belief in a literal six days of creation, a real Adam and Eve (as well as a real Job and Jonah), a worldwide flood, and the veracity of the patriarchs. None of the Bible’s history was allegorized.

Developing interests

Thanks to his fifth-grade teacher assigning each of his class of 10-year-olds to “create a bird book”, a budding ornithologist was born. From that grew a life-long interest in watching, listing, drawing/painting, and photographing birds. And a scientific career devoted to birds.

As Jon grew, so did his talent as an artist (figs 1, 2). At just 15, a mentor organized a one-man show of 30 of his best paintings. Especially given his age, Jon’s efforts were seen as Continue reading “Convert to Creation – Margaret Wieland interviews bird expert and former renowned evolutionist Dr Jon Ahlquist”

Ο Κατακλυσμός του Νώε – Από το αντιεξελικτικό βιβλίο του Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Φυσικού & Θεολόγου, “Βίβλος και Εξέλιξη”

Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ

Ἀπό τό αντιεξελικτικό βιβλίο

τοῦ Ἀρχίμ. Ἰωάννου Κωστωφ, Φυσικού & Θεολόγου

ΒΙΒΛΟΣ & ΕΞΕΛΙΞΗ

Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ

«Ὄχι στόν Τιτανικό, Ναί στήν Κιβωτό»(ΚΥΡ).

Παγκοσμίως οἱ ἀρνητές ἀρνοῦνται τήν παγκοσμιότητα τοῦ ἐπί Νῶε Κατακλυσμοῦ. Ἄς δοῦμε πῶς ἔχει τό θέμα.

Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ἡ χρῆσι τοῦ ἄρθρου τόν ξεχωρίζει τόν Κατακλυσμό ἀπό τίς τοπικές πλημμύρες: «Ἐγώ δέ ἰδού ἐπάγω τόν κατακλυσμόν, ὕδωρ ἐπί τήν γῆν, καταφθεῖραι πᾶσαν σάρκα, ἐν ᾗ ἐστι πνεῦμα ζωῆς, ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ· καί ὅσα ἐάν ᾖ ἐπί τῆς γῆς, τελευτήσει»(Γεν 6, 17). Νά σημειώσουμε, ἀκόμα, βάσει τοῦ χωρίου αὐτοῦ, ὅτι πιθανόν, βάσει τῆς ἐπεξηγήσεως «ὕδωρ ἐπί τήν γῆν», νά μήν εἶχε βρέξει μέχρι τότε ἀπό τούς χρόνους τῆς δημιουργίας. Εἶναι γνωστό ὅτι πρίν τή δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου δέν εἶχε βρέξει καθόλου στή γῆ —«… πᾶν χλωρόν ἀγροῦ πρό τοῦ γενέσθαι ἐπί τῆς γῆς καί πάντα χόρτον ἀγροῦ πρό τοῦ ἀνατεῖλαι· οὐ γάρ ἔβρεξεν ὁ Θεός ἐπί τήν γῆν, καί ἄνθρωπος οὐκ ἦν ἐργάζεσθαι αὐτήν»(Γεν 2, 5)* [ὑπ.: Σέ ἐπίρρωσι αὐτοῦ ὑπάρχει καί τό ἑξῆς χωρίο: «Πίστει χρηματισθείς Νῶε περί τῶν μηδέπω βλεπομένων, εὐλαβηθείς κατεσκεύασε κιβωτόν εἰς σωτηρίαν τοῦ οἴκου αὐτοῦ, δι᾿ ἧς κατέκρινε τόν κόσμον, καί τῆς κατά πίστιν δικαιοσύνης ἐγένετο κληρονόμος»(Ἑβρ 11, 7).]—, ἀλλά αὐτή ποτιζόταν ἀπό μία πηγή (Γεν 2, 6) (τότε δέν ὑπῆρχαν ψηλά βουνά).

Σημειωτέον, ἀκόμα, ὅτι, βάσει τοῦ Γεν 1, 7 «ἐποίησεν ὁ Θεός τό στερέωμα, καί διεχώρισεν ὁ Θεός ἀνά μέσον τοῦ ὕδατος, ὅ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερεώματος, καί ἀναμέσον τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπάνω τοῦ στερεώματος», πρίν ἀπό τόν Κατακλυσμό ὑπῆρχε στό πάνω μέρος τῆς ἀτμοσφαίρας ἕνας ὑπερμεγέθης ὑδάτινος θόλος, στόν ὁποῖο, κατά μέγα μέρος, ὀφείλεται τό πολύ νερό τοῦ παγκοσμίου Κατακλυσμοῦ (βλ. καί: MJ, 20).

Ὅπως βλέπετε τά περί διαπύρου ἀρχικῆς γῆς, βάσει τῆς Βίβλου, εἶναι παραμυθάκια τῆς Χαλιμᾶς.

Ἐρχόμασθε, τώρα, στό θέμα τοῦ οὐρανίου τόξου ὡς σημείου καταλλαγῆς μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπων. Λοιπόν, πιθανόν καί πάλι, τό οὐράνιο τόξο νά ἐμφανίσθηκε τότε γιά πρώτη φορά. Ἰδού ἡ σωστή σκέψι τοῦ Εὐσεβίου Ἐμέσης: «Τό οὐράνιο τόξο δημιουργήθηκε, ὅταν καί ὁ Θεός τά λέη αὐτά. Διότι ἄν ὑπῆρχε τό οὐράνιο τόξο καί πρό τοῦ κατακλυσμοῦ, δέν θά ὀνομαζόταν “σημεῖο”(Γεν 9, 13, 17). Ἡ Γραφή θέλει πάντοτε νά ὀνομάζεται σημεῖο κάποιο παράξενο πρᾶγμα»(ΒΕΠ 38, 163).

* * *

Ἰδού ἕνα ἄλλο σπουδαῖο στοιχεῖο τῆς ἱστορικῆς Βίβλου. Ἀφορᾶ τήν Κιβωτό. «Εἶναι μᾶλλον ἀπίθανο οἱ Ἑβραῖοι, πού εἶναι ἄνθρωποι ξένοι πρός τή θάλασσα, νά εἶχαν μαντέψει σωστά νούμερα πού συμφωνοῦν τόσο πολύ μέ τίς διαστάσεις τίς ὁποῖες χρησιμοποιοῦν ἔμπειροι ναυπηγοί»(WD, 127).

  • Γράφει ὁ Josh McDowell: «Τά κυβόσχημα πλοῖα τῶν Βαβυλωνίων δέν θά μποροῦσαν νά σώσουν κανένα. Τά ὁρμητικά νερά θά τά ἀναποδογύριζαν διαρκῶς. Ἡ βιβλική κιβωτός ὅμως, εἶναι παραλληλόγραμμη —μακρυά, πλατιά καί χαμηλή σέ ὕψος— γιά νά μπορῆ νά ἐπιπλέη στή μανιασμένη θάλασσα. Ἡ διάρκεια τῆς βροχοπτώσεως στίς παγανιστικές ἀφηγήσεις (ἑπτά μέρες) δέν εἶναι ἀρκετή γιά τήν καταστροφή τήν ὁποία περιγράφουν… Eἶναι λογικότερο νά ὑποθέσουμε ὅτι ἡ διάρκεια τῆς βροχοπτώσεως ἦταν μεγαλύτερη. Ἡ βαβυλωνιακή ἄποψι, ὅτι ὅλα τά νερά τοῦ κατακλυσμοῦ ὑποχώρησαν σέ μία μέρα εἶναι ἐξίσου παράλογη»(J, 472).

* * *

Πολλοί διερωτῶνται σχετικά μέ τό πῶς εἰσῆλθαν καί πῶς διαβιοῦσαν τά ζῶα μέσα στήν Κιβωτό. Μιά εὐσεβής σκέψι εἶναι τό ὅτι στό ὑποτροπικό κλίμα πρό τοῦ Κατακλυσμοῦ ὅλα τά ζῶα ζοῦσαν παντοῦ. Ἔτσι εὔκολα —ἄν παραλειφθῆ τό θαυματουργικό στοιχεῖο— μαζεύθηκαν στήν Κιβωτό. Ἐξάλλου ὁ Κύριος θαυματουργικά ἀνέστειλε γιά ὅλη τήν περίοδο τοῦ Κατακλυσμοῦ τό «αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε». Ὅσο γιά τό πλῆθος τῶν ζώων, αὐτά μποροῦσαν κάλλιστα νά εἶναι νεογνά.

  • Γράφει ὁ ἀρνητής Ludwig Feuerbach: «“Ὁ Θεός θά μποροῦσε” λέει ὁ Λούθηρος “νά διατηρήση ἕναν ὁλόκληρο χρόνο τό Νῶε καί τά ζῶα χωρίς τροφή, μέ τήν ἴδια εὐκολία μέ τήν ὁποία διατήρησε, σαράντα μέρες, χωρίς τροφή τό Μωυσῆ, τόν Ἠλία καί τό Χριστό”. Δέν ἔχει σημασία ἄν τό κάνη συχνά ἤ σπάνια· ἀρκεῖ ὅτι τό ἔκαμε, ἔστω καί μιά φορά μονάχα· ὅ,τι γίνεται μιά φορά, μπορεῖ νά ξαναγίνη ἄπειρες φορές”(Λούθηρος, Τ. ΙΙΙ)»(FL, 440).
  • Ἄς μήν ξεχνᾶμε, ἀκόμα, ὅτι δέν χρειαζόταν νά συμπεριληφθοῦν στήν Κιβωτό ὅλες οἱ ράτσες τῶν σκύλων π.χ.. Οἱ κτηνοτρόφοι γνωρίζουν καλά νά ἐξάγουν ἀπό ἕνα ζεῦγος ζώων ὅλες τίς ποικιλίες του. Γράφει ὁ Αngus Ρhillips στό, κάθε ἄλλο παρά χριστιανικό, Νational Geographic: «Ἀναρωτιέμαι πῶς μιά τέτοια ποικιλία μεγεθῶν καί μορφῶν εἶναι δυνατόν νά ἐξελίχθηκε στό σχετικά σύντομο διάστημα ἀπό τότε πού ἄρχισε ἡ ἐξημέρωσι τῶν σκυλιῶν. Ἄν ὑπῆρχε καί στούς ἀνθρώπους τέτοια ποικιλία, ὁ μικρότερος ἀπό μᾶς θά ζύγιζε δέκα κιλά καί ὁ μεγαλύτερος ἕνα τόνο. Πῶς διαφοροποιήθηκαν τόσο οἱ σκύλοι;

Ὁ Jeff Sampson, εἰδικός στή μοριακή γενετική καί συντονιστής σέ θέματα γενετικῆς τοῦ βρεταννικοῦ Κυνολογικοῦ Ὁμίλου, ὑποστηρίζει ὅτι, καθώς οἱ σκύλοι ἔχουν πολλά χρωμοσώματα (78, ἐνῶ ὁ ἄνθρωπος ἔχει 46), αὐξάνονται οἱ πιθανοί συνδυασμοί. Καί ὁ ἄνθρωπος εἶναι αὐτός πού δημιούργησε τούς περισσότερους. “Οἱ φυλές δέν ἐξελίχθηκαν μόνες τους· οἱ κυνοτρόφοι ἔχουν ἐπιλέξει κάποια χαρακτηριστικά. Τά τελευταία 300 ἤ 400 χρόνια μποροῦσαν νά ἐπιλέγουν ὅποιο χαρακτηριστικό ἤθελαν, καί πολύ γρήγορα νά τό πετυχαίνουν”, λέει ὁ Sampson.

Φέρνει παράδειγμα τό ἔργο ἑνός φίλου, τοῦ Βruce Cattanach, γενετιστή μέ χόμπι στήν ἐκτροφή boxer. “Τά boxer ὑποτίθεται ὅτι πρέπει νά εἶναι κολοβά” λέει ὁ Sampson “ἀλλά οἱ κτηνίατροι δέν θέλουν πιά νά πραγματοποιοῦν τέτοιες αἰσθητικές ἐπεμβάσεις, κι ἔτσι ὁ Βruce ἀποφάσισε νά προσπαθήση τήν ἀναπαραγωγή ἑνός boxer χωρίς οὐρά”.

Δέν τοῦ πῆρε πολύ. Γιά νά πετύχη τό στόχο του, ὁ Cattanach διασταύρωσε ἕνα boxer μ᾽ ἕνα οὐαλέζικο Gorgy, πού δέν ἔχει οὐρά. ῞Υστερα πῆρε τό κουτάβι τους, πού δέν εἶχε οὐρά καί ἔμοιαζε μέ boxer, καί τό ζευγάρωσε μέ ἄλλα boxer. Ὀχτώ χρόνια καί τέσσερεις γενιές μετά, τά boxer του γεννιόταν χωρίς οὐρά καί σάρωναν τά βραβεῖα στούς διαγωνισμούς.

“Ἡ διαφορά μεγέθους στούς σκύλους εἶναι μεγαλύτερη ἀπό ὅ,τι σέ ὁποιοδήποτε ἄλλο εἶδος”, λέει ὁ Cattanach “καί ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων ὁ ἄνθρωπος κάνει ὅ,τι μπορεῖ γιά νά δημιουργήση συγκεκριμένους τύπους —μεγάλους σκύλους γιά φύλακες, γρήγορους σκύλους γιά τό κυνήγι, μικρόσωμα σκυλιά γιά συντροφιά. Τό νά περάσουμε ἀπό τό κανονικό Poodle στή μινιατούρα εἶναι σχετικά εὔκολο”»(περ. Ng, Ἰα 2002, 86).

Ἐξάλλου δέχονται ὅτι ἡ γεωγραφική ἀπομόνωσι δημιούργησε τά ἑκάστοτε νέα εἴδη καί δέν τό δέχονται γιά ζεῦγος σκύλων τῆς Κιβωτοῦ!

* * *

Ἄς ἀναγράψουμε καί τά ἑξῆς:

Σημειώνουν οἱ Ernest καί Hazel Lucas: «Τό μέσο βάθος τῶν ὠκεανῶν εἶναι 4 χλμ. δηλαδή πολύ μεγαλύτερο ἀπό τό μέσο ὕψος τῶν βουνῶν πού εἶναι 1 χλμ.»(LE, 4).

  • Γράφει καί ὁ Isaac Asimov: «Τό βάθος τοῦ ὠκεανοῦ τῆς Γῆς εἶναι μεγαλύτερο ἀπ᾽ τό ὕψος τῶν βουνῶν της! Τό ψηλότερο βουνό εἶναι τό ὄρος Everest. Ἡ κορυφή του φθάνει στά 8,9km πάνω ἀπ᾽ τήν ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας. Ἐνῶ σέ ὁρισμένο σημεῖο τοῦ Εἰρηνικοῦ, στήν Ἄβυσσο τῶν Μαριάνων, ὁ πυθμένας τοῦ ὠκεανοῦ βρίσκεται 11km κάτω ἀπ᾽ τήν ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας. Ἄν ἦταν δυνατόν νά βάλουμε τό Everest στήν Ἄβυσσο τῶν Μαριάνων, αὐτό θά βούλιαζε μέσα στόν ὠκεανό καί τό νερό θά σκέπαζε τήν κορυφή του σέ βάθος 2km»(AI, 10 ἔνθ.).

* * *

Δέχονται ὅλες τίς μυθολογίες σάν πραγματικές καί τίς ἀρνοῦνται ὅταν πιστοποιοῦν τή Βίβλο (π.χ. γιά τόν παγκόσμιο κατακλυσμό τοῦ Νῶε).

  • Ἄν, σύμφωνα μέ τή λογική τό «ἀπό προσώπου πάσης τῆς γῆς»(Γεν 7, 4), δέν σημαίνει πᾶσα ἡ γῆ, τότε καί τό «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι»(Α´ Τιμ 2, 4) δέν σημαίνει πάντας!!!
  • Νά σημειώσουμε, ἀκόμα, ὅτι ἄν ὁ Κατακλυσμός δέν ἦταν παγκόσμιος ἀλλά τοπικός, τότε ὁ Θεός ἀποδεικνύεται ψεύτης, μιᾶς καί εἶπε: «οὐκ ἔτι ἔσται κατακλυσμός ὕδατος τοῦ καταφθεῖραι πᾶσαν τήν γῆν»(Γεν 9, 11). Εἶναι γνωστό ὅτι τοπικές πλημμύρες συμβαίνουν τακτικά.
  • Σημειωτέον ὅτι βάσει τοῦ: «Καί εἶπε Κύριος ὁ Θεός τῷ Νῶε· καιρός παντός ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον μου, ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας ἀπ᾿ αὐτῶν, καί ἰδού ἐγώ καταφθείρω αὐτούς καί τήν γῆν»(Γεν 6, 13), ὁ κατακλυσμός ἦταν ὄχι μόνο ἀνθρωπολογικά παγκόσμιος, ἀλλά καί γεωγραφικά.

* * *

Καί θά τελειώσουμε μέ τό μακαριστό Π. Τρεμπέλα: «“Καί ἐπεφέρετο ἡ κιβωτός ἐπάνω τοῦ ὕδατος”. Καί ὅσο, λοιπόν, ὑψηλότερα ἀνέβαινε τό νερό, τόσο περισσότερο πλησίαζε πρός τόν οὐρανό καί ἡ κιβωτός. Καί ὅσο ἡ πλημμύρα τῶν ὑδάτων αὔξανε, τόσο καί ἡ κιβωτός ὑψωνόταν καί ἀναβιβαζόταν. Αὐτό πάλι μοῦ θυμίζει μιά μεγάλη καί παρηγορητική ἀλήθεια· τήν ἀλήθεια ὅτι ἡ θλῖψι μᾶς ἀνεβάζει πρός τόν οὐρανό. Σύννεφα θλίψεως, κατακλυσμός περιπετειῶν σκιάζουν πολλές φορές τό βίο μας. Καί μᾶς φαίνεται τότε μαῦρος καί κατάκλειστος ὁ οὐρανός. Καί νομίζουμε πώς εἴμαστε μεμονωμένοι κι ἐγκαταλελειμμένοι καί ὁλομόναχοι. Πλάνη, Χριστιανέ μου! Ὁ Θεός εἶναι κοντά σου. Καί ὅσο τά ὕδατα τῆς θλίψεως πληθύνονται, τόσο καί σύ πλησιάζεις περισσότερο στόν Οὐρανό. Καί ὅσο τά δεινά σου αὐξάνουν κι ἐσύ μέ καρτερία τά ὑπομένεις, τόσο καί πλησιάζεις πρός τό Θεό. Ὑπόμενε κατά τόν κατακλυσμό τῶν πολλῶν ὑδάτων. Ὑπόμενε παραμένοντας στήν πίστι. Καί νά εἶσαι τότε βέβαιος πώς ἡ κιβωτός σου θά ἐπιφέρεται πάντοτε πρός μία διευθυνόμενη κατεύθυνσι, τόν οὐρανό καί τήν αἰώνια ἀνάπαυσι κι εὐδαιμονία»(ΤΝ, 61).

*Οι συντομογραφίες (βιβλιογραφία) βρίσκονται στο βιβλίο.

Από το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, ΒΙΒΛΟΣ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΙ, Περί Ἐξελίξεως 2, ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ (6978461846), Σταμάτα 2014

Ερώτηση: Γίνεται κάποιος να μην δέχεται την Θεωρία της Εξέλιξης αλλά να δέχεται τις διδασκαλίες περί των μεγάλων χρονικών διαστήματων, των εκατομμυρίων ετών ηλίκιας της γής και ότι οι δεινοσαυροι προϋπήρχαν των ανθρώπων;

Ερώτηση: Γίνεται κάποιος να μην δέχεται την Θεωρία της Εξέλιξης αλλά να δέχεται τις διδασκαλίες περί των μεγάλων χρονικών διαστήματων, των εκατομμυρίων ετών ηλίκιας της γής και ότι οι δεινοσαυροι προϋπήρχαν των ανθρώπων;

Απάντηση:

Αφού δεν ισχύει η θεωρία της εξέλιξης δεν ισχύουν ούτε οι διδασκαλίες της περί των μεγάλων χρονικών διαστήματων, των εκατομμυρίων ετών ηλίκιας της γής και ότι οι δεινοσαυροι προϋπήρχαν των ανθρώπων.

Γιατί αυτές οι διδασκαλίες είναι διδασκαλίες της θεωρίας της εξέλιξης. Από την θεωρία της εξέλιξης προήλθαν αυτές οι διδασκαλίες. Αφού δεν ισχύει η θεωρία της εξέλιξης δεν ισχύουν ούτε αυτά.

Οσοι Χριστιανοί πιστεύουν σε αυτές τις λανθασμένες διδασκαλίες πιστεύουν και στην θεωρία της εξέλιξης και επίσης πιστεύουν ότι ο Αδάμ και η Εύα είναι συμβολικοί και δεν υπήρχαν. Και τους απαντάμε ότι αυτό είναι πλάνη. Αν δεν υπήρχε ο Αδάμ και η Εύα όπως λένε τότε δεν υπάρχει και προπατορικό αμάρτημα. Κι αν δεν υπάρχει προπατορικό αμάρτητα τότε δεν είχε λόγο ο Χριστός να έρθει στη Γη. Εκεί οδηγούν αυτές οι πλανεμένες διδασκαλίες.

Επίσης αν δεν υπήρξε ο Αδαμ τότε δεν υπάρχει και ο νέος Αδάμ δηλ. ο Χριστός. Τότε το Α´ Κορινθίους 15, 45 που λέει τα εξής: “ούτω και γέγραπται· εγένετο ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ εις ψυχήν ζώσαν· ο έσχατος Αδάμ εις πνεύμα ζωοποιούν” λέει ψέμματα. Γινεται να λέει η Καινή Διαθήκη ψέμματα; Φυσικά όχι.

Όποιος δέχεται την θεωρία της εξέλιξης και τις διδασκαλίες της περί μεγάλων χρονικών διαστημάτων είναι σαν να πετάει την Βίβλο στα σκουπίδια. Γι᾽ αυτό και το ένα από τα αντιεξελικτικά βιβλία του π. Ιωάννη Κωστώφ έχει τίτλο, ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΕΤΩ ΤΗ ΒΙΒΛΟ:

Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ
ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΕΤΩ ΤΗ ΒΙΒΛΟ
Μωσής ή μωσαϊκό (Bruce Bickel & Stan Jantz).
Περί Εξελίξεως 1
ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ
Σταμάτα 2014

τηλ. επικοινωνίας: 6978461846

http://gkiouzelis.blogspot.com

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης

Email: gkiouz.abel@gmail.com

Ρωτήστε οτιδήποτε επιθυμείτε στο email μου ή στην παρακάτω φόρμα επικοινωνίας:

 

Is your grandmother a fish? – Dr. Georgia Purdom

Is your grandmother a fish?

By

Dr. Georgia Purdom

According to a soon-to-be published book for young children, a fish and many other animals are your “grandmothers.” The subtitle for the book is “a child’s first book of Evolution.” While the author and illustrator do a good job of simplifying evolution through words and pictures and using terminology that is kid-friendly, it is exactly those points that make the book so deceptive.Starting with the Familiar

Rather than starting at the beginning of the evolutionary tree of life with a single-celled organism, the author starts with a fish likely because this would be more familiar to young children. The author chose not to use the terminology of “millions of years” but rather states “a long, long, long, long, long time ago” probably because young children don’t have a good understanding of time. In addition, the author uses the term “grandmother” to refer to each animal (i.e., grandmother fish, reptile, mammal) since children would know what a grandmother is but not an ancestor.

Confusing the Issue of Intelligent Behavior

The book compares animal behavior to human behavior for each of the animal grandmothers. This seduces children into thinking because they can do the same types of things they must be related to the animals. For example, “She [Grandmother Fish] could wiggle and swim fast. Can you wiggle?” Well, certainly children can wiggle (every parent can attest to this!), but that doesn’t Continue reading “Is your grandmother a fish? – Dr. Georgia Purdom”